Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΠΟΣΟ ΜΥΑΛΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ?



ΠΟΣΟ ΜΥΑΛΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ?
Ανδρέας Μελεζιάδης
    Διαβάζοντας την είδηση που ακολουθεί σχετικά με την εκμετάλλευση των λαθρομεταναστών από τους ίδιους τους λαθρομετανάστες ( και όχι μόνον… ), σκέφτηκα ότι πολύ συχνά από τις Αστυνομικές Αρχές και την Εφορία, κατάσχονται μεγάλοι αριθμοί ειδών, που θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα, και να μην καταστρέφονται ‘’κατά τα προβλεπόμενα’’.
    Παραδείγματος χάριν, τα τσιγάρα. Πολύ συχνά, κατάσχονται μεγάλες ποσότητες λαθραίων τσιγάρων, που κανονικά ΠΡΕΠΕΙ να καταστραφούν, σύμφωνα με το νόμο.
    Επειδή, είτε αρέσει είτε όχι, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ, ιδιαίτερα οι προερχόμενοι από την Μέση Ανατολή, παρά τις όποιες αντικαπνιστικές εκστρατείες, και το τσιγάρο είναι μία ανάγκη, ένα καταφύγιο και μία διέξοδος για τους καπνιστές, ( μεταξύ των οποίων και εγώ ) γιατί δεν χορηγούν κάποιες ποσότητες λελογισμένα σε αυτούς τους ανθρώπους, που είτε ας αρέσει είτε όχι, έχουν την ανάγκη μας αυτή τη στιγμή.
    Λελογισμένα, σε πακέτα και όχι ‘’κούτες’’ των 10, και απευθείας όχι μέσω ΜΚΟ ( απο τις οποίες το πιθανώτερο είναι να πουληθούν ).
    Μην μου πείτε ότι ο Νόμος είναι αντίθετος, γιατί θα ξεκαρδιστώ στο γέλιο.
    Είναι καλύτερα να πωλούνται ‘’στη ζούλα’’ στην Πλατεία Αριστοτέλους μισοτιμής?
    Είναι καλύτερα να πωλούνται στα κεντρα λαθρομεταναστών προς 5 ευρώ το πακέτο ?
    Και αυτό, δεν αφορά μόνο τα τσιγάρα, αλλά πλήθος άλλων αγαθών που κατάσχονται.
    Μήπως η εκμετάλλευση αυτών των ταλαίπωρων, είναι μια ευκαιρία για κέρδος από οργανωμένους και ανοργάνωτους επιτήδειους ?
    Λίγο μυαλό χρειάζεται μόνο, και καλή πρόθεση. Είπαμε, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΜΕ, αλλά μια και είναι εδώ, πρέπει να τους φροντίσουμε, γιατί είμαστε στην Ελλάδα !
Ανεξέλεγκτα κυκλώματα στην Ειδομένη
Καθημερινή
    Προς πλήρη εκτροχιασμό οδεύει η κατάσταση στην Ειδομένη. Οργανωμένες ομάδες ρυθμίζουν υπογείως δραστηριότητες της καθημερινότητας στον καταυλισμό και επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες προς ίδιον συμφέρον.
    Πολλά από τα είδη που μοιράζονται ως βοήθεια κάνουν εντός ολίγου την εμφάνισή τους προς πώληση, απλωμένα σε σεντόνια, από εκείνους, που πρόλαβαν να πάρουν περισσότερα από ότι χρειάζονταν.   
    Κουβέρτες και ρούχα χρησιμοποιούνται σαν καυσόξυλα, ενώ ένα πακέτο με τσιγάρα πωλείται έναντι πέντε ευρώ.