ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

     Το βράδυ που μας πέρασε, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ από τις σκέψεις σχετικά με την οργιαστική ανάπτυξη των οικονομικών περικοπών σε όλους μας.

     Μέσα στις τόσο εποικοδομητικές σκέψεις μου, ξαφνικά μου ήρθε μια ‘’φλασιά’’. Πρέπει και εμείς να βοηθήσουμε τη χώρα να βγεί από την ατραπό, το μονόδρομο, το τέλμα, το αδιέξοδο κτλ κτλ. Γιατί δηλαδή, μόνο οι καημένες οι ‘’κυβερνήσεις’’ μας θα προσπαθούν και εμείς τα γα’ι’δούρια θα αντιδρούμε ζητώντας λεφτά ? Αφού τα λεφτά τα χρειάζονται οι τοκογλύφοι, οι ‘’εταίροι’’ μας, οι κυβερνώντες μας, πολλοί τέλος πάντων, εκτός από εμάς. Εμείς θα επιλύσουμε το πρόβλημα του ‘’αεικίνητου’’, με την εφαρμογή της γνωστής ιστορίας του Ναστρεδίν Χότζα και του γα’ι’δουριού του.

     Σκέφτηκα λοιπόν ένα ΣΑΤΑΝΙΚΟ σχέδιο, το οποίο έχω την πρόθεση να το προτείνω σε κανένα ΣΤΟΥΡΝΑΡΙ που δεν το σκέφτηκε ακόμα, για να το εφαρμόσει.

     Αυτή την περίοδο, βλέπουμε ότι η ‘’κυβέρνησή’’ μας αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα απεργιών από αγνώμονες, που δεν αντιλαμβάνονται το συμφέρον της πατρίδας. Μια το ΜΕΤΡΟ, μια τα λιμάνια, και έρχονται και επόμενοι στη σειρά.

     Θα κατεβάσουν διακόπτες, θα κλείσουν δρόμους, θα εκβιάσουν αυτά τα  τομάρια με όποιο τρόπο μπορούν, για τα ‘’δίκια τους’’.

     Η ΄΄κυβέρνηση’’, χωρίς να το καταλάβει, ακολουθεί τον σωστό δρόμο, αλλα δεν έχει καταλάβει ούτε το ‘’πώς’’ ούτε το ‘’γιατί’’. Θα σας εξηγήσω τι εννοώ.

     Στην απεργία, απαντά με επιστράτευση, για το κοινό συμφέρον και για να μην παραλύσει η χώρα μας.

     Βέβαια, όταν το λένε αυτό, δεν ξέρω εάν εννοούν παράλυση από τη μέση και κάτω ή από τη μέση και κάτω. Μάλλον ένα από τα δύο εννοούν, γιατί το υπόλοιπο έχει ήδη παραλύσει, σε σημείο που η Κυριακή του Παραλύτου θα καθιερωθεί επίσημα πλέον σαν Εθνική Εορτή, στη θέση της 28^ης Οκτωβρίου, αφού το ‘’ΟΧΙ’’ δεν μπορεί να λέγεται στους ‘’εταίρους’’ μας, δεν είναι ευγενικό…

     Εφόσον λοιπόν, το μόνο μέσο για να συνεχίσει να κινείται το τραίνο της Ελλάδας είναι η επιστράτευση, γιατί να μην το κάνουμε και σωστά ?

     Όποιος τομέας του Δημοσίου κάνει ‘’κίχ’’, να επιστρατεύεται αύθις και παραχρήμα, με εντελώς συνοπτικές διαδικασίες, για να μην καθυστερούμε κιόλας με βλακείες, όπως διαβουλεύσεις, διάλογοι, συναντήσεις, ανταλλαγές προτάσεων και άλλα παλιομοδίτικα, που στην ουσία δεν φέρνουν αποτέλεσμα αλλά και καταξοδεύουν τον διοργανωτή σε αναψυκτικά και βουτήματα.

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. ΕΝΑ ΚΟΥΙΖ ΓΝΩΣΕΩΝ.

Όταν λέμε ‘’βουτήματα’’ τι εννοούμε ?

Α. Μικρών διαστάσεων ψωμάκια, κουλουράκια κτλ που βουτάμε σε υγρό ( πχ τσά’ι’) ?

Β. Πακέτα 50ευρων και 100ευρων που ‘’βουτάμε ‘’ από κάποιο ταμείο ?

Η ανταμοιβή για τη σωστή απάντηση είναι ‘’χρυσούν ωρολόγιον μετα καδένος’’.

ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

     Με μία διαφορά όμως. Όταν λέμε ‘’επιστράτευση’’, να εννοούμε ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ, ‘όπως όταν λέγαμε ‘’ισόβια’’ εννοούσαμε ΙΣΟΒΙΑ.

     Ακόμα δεν καταλάβατε ?

     Όταν όλος ο δημόσιος τομέας και οι μισθοδοτούμενοι από το δημόσιο ταμείο επιστρατευθεί, αυτομάτως και οι μισθοί τους πρέπει να είναι ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ, με αντιστοιχία θέσεων και βαθμών. Ο εργάτης να πάίρνει όσα ο στρατιώτης, ο τμηματάρχης όσα ο ανθυπολοχαγός, και πάει λέγοντας, μέχρι ο γενικός διευθυντής οργανισμού ή υπουργείου να παίρνει όσα ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

     Φαντάζεστε πόσο όμορφα και εύκολα θα λυθούν έτσι τα προβλήματά μας ? Και αν αυτή η πανελλήνια επιστράτευση διατηρηθεί για αρκετό καιρό, δεν θα χρειαστούμε πιθανόν καινούργια μνημόνια και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες. Αυτό πρέπει να γίνει και να κρατήσει μέχρις ότου όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται, να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό γίνεται για το καλό τους. Πού θα πάει ? Θα το συνειδητοποιήσουν !

     Το λεπτό σημείο είναι μήπως ζητήσουν στρατιωτικές στολές για τη δουλειά τους. Αυτό θα είναι ένα επιπλέον έξοδο, αφού θα ανεβάσει σε υψηλό βαθμό τα έξοδα του ΥΕΘΑ. Αλλα δεν φαντάζομαι να το ζητήσουν. Και πάλι, κάποιες αιτήσεις θα μπορούν να ικανοποιηθούν σε κάποιο βαθμό. Μπορεί να τους χορηγηθεί το τζόκε’υ’. Αρκεί να μην ζητούν αρβύλες….

     Χώρια που με αυτό τον τρόπο θα λυθεί και ο Γόρδιος Δεσμός του ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ.

     Βέβαια, στον ‘’λόγο’’ υπάρχει και ο ΄΄αντίλογος΄΄. Απολύτως θεμιτό. Και αν, θα μου πέι κάποιος, οι επίστρατοι ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΡΓΑΣΘΟΥΝ, τι γίνεται ?

     Πάλι καλό μπορεί να προκύψει και από αυτό ακόμα. Μπορούμε να εφαρμόσουμε το PLAN ‘’B’’, με την βοήθεια των ‘’εταίρων’’ μας, που έχουν και πολύτιμη εμπειρία. Είναι σίγουρο, ότι θα προθυμοποιηθούν να βοηθήσουν αφού θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις εργασίας στην πατρίδα τους, που για 70 χρόνια περίπου έχουν ατονήσει. Θα ζητήσουμε την επανενεργοποίηση των κατασκηνώσεων ‘’ΑΟΥΣΒΙΤΣ’’, ΄΄ΝΤΑΧΑΟΥ’’ κτλ και θα μεταφέρουμε εκεί τους αγνώμονες προδότες της προσπάθειας του Έθνους. Επιπρόσθετη ωφέλεια, η λύση του Δημογραφικού και η σημαντική επιτάχυνσή του, σύμφωνα πάντα με τις ευρωπα’ι’κές προδιαγραφές.

     Πολλά είπα. Κακώς το κοινοποίησα. Αν το πάρει μάτι κανένα ΣΤΟΥΡΝΑΡΙ, την ‘’κάτσαμε τη βάρκα’’ !

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ

    Χθές, 30 Ιανουαρίου, μπήκε στους λογαριασμούς μας η σύνταξη Φεβρουαρίου. Ήταν η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι, ή δεν ξεχείλισε ακόμα ?

   Σε σχέση με τις αποδοχές ( τρομάρα τους ) πρίν από 3 χρόνια, τώρα πλέον παίρνουμε 40% λιγώτερη σύνταξη ( οι τυχεροί ).

   Δώρα Χριστουγένων, Πάσχα και επίδομα αδείας, ΤΕΛΟΣ

   Μερίσματα ΜΤΣ και ΕΚΟΕΜΣ, 50% μικρότερα, για ΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΔΙΑΡΚΟΥΝ.

   Και σαν να μη φτάνουν αυτά, έρχεται και η εφορία

 

και αρπάζει για  αυξήσεις φόρων, χαράτσια, ακίνητα, αυτοκίνητα, αεικίνητα, κριθαροκίνητα, και λοιπά –κίνητα, όσα της κατέβει σύμφωνα με τις αποφάσεις των φωτισμένων οικονομικών ηγετών μας.

   ‘’Καπάκι’’, τα ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ αυξάνονται ανερυθρίαστα, χωρίς συστολή. Η υγειονομική περίθαλψη ΠΕΘΑΝΕ. Χρειάζεται να συνεχίσω ? Τα ζούμε όλοι μας και τα ξέρουμε καλά πλέον.

Απερίγραπτη αγανάκτηση, κατήφεια, οργή, μίσος, και όποιο  άλλο παρεμφερές αρνητικό συναίσθημα, με έχουν κυριεύσει. Μόνο εμένα ?

   Μοναδική μου επιθυμία, θα ήταν εάν ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ της τωρινής και των προηγουμένων Κυβερνήσεων, με τους αντίστοιχους χρονικά βουλευτάδες, όλοι οι κωλόχοντροι αγράμματοι συνδικαλιστάδες, όλοι αυτοί οι ΄΄ευγενείς΄΄ τραπεζιταράδες και καθηγητάδες οικονομικών που δεν ξέρουν την τύφλα τους και που εμπνεύστηκαν αυτό τον ορυμαγδό, όλοι αυτοί, είχαν ένα κεφάλι και μπορούσα να το κόψω όσο πιο επώδυνα γίνεται.

   Μην μου λέτε ότι υπερβάλω, γιατί ξέρετε καλά ότι ΔΕΝ ΥΠΕΡΒΑΛΩ.

   Όταν τα έγραφα και τα έλεγα επανειλημμένα, εδώ και τρία χρόνια, λίγοι έδιναν σημασία, κάποιοι με έλεγαν γραφικό, κανείς δεν διανοείτο ότι θα γίνουν πραγματικότητα. Να που έγιναν ! Και το χειρότερο, δεν τελειώσαμε ακόμα, έχει και άλλα το πανέρι.

   Όταν έλεγα ότι από το 1974 και εδώ, ο εχθρός δεν ήταν η Τουρκία, ή οποιοσδήποτε άλλος, αλλα οι ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ και ειδικότερα ο Έλληνας Αξιωματικός, οι δημοκράταροι με θεωρούσαν ‘’νοσταλγό της χούντας’’ και άλλα παρεμφερή.

   Σήμερα, όλα αυτά αποδεικνύονται περίτρανα. Ο ΄΄εχθρός’’ εξουδετερώθηκε, και ασύδοτοι πλέον, μπορούν να κάνουν ό τι τους γουστάρει. Έχει σημασία εάν μαζί με τον ‘’εχθρό’’ εξουδετερώθηκε και η ΕΛΛΑΔΑ ? Αυτά είναι λεπτομέρειες και τα γράφουν στα α@@@@@α τους.

   Αύριο, θα πάμε στην τράπεζα για ανάληψη κάποιου ποσού που χρειαζόμαστε. Μαζί, θα έχουμε το βιβλιάριο και την ταυτότητα. Σε λίγο, θα πηγαίνουμε για ανάληψη με 45ρι και μάσκα. Και αυτή, ίσως να μην χρειάζεται.

   Κάποιοι θα πούν  ‘’αυτά που λές είναι ποινικά κολάσιμα, προκαλείς σε εξέγερση…κτλ κτλ’’. Ας κάτσουν να εφαρμόσουν το ‘’ΣΦΑΞΕ ΜΕ ΠΑΣΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΓΙΑΣΩ’’. Αυτό δεν κάνουν τρία χρόνια τώρα ? Τώρα θα αλλάξουν?

   Βγαίνουν στην τηλεκοίμιση, από όλες τις μεριές, και κατηγορούν οι μέν τους δε για χίλια πράγματα. Το καταλαβαίνετε ότι ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ στις κατηγορίες τους ? Δεν έχουν όμως δίκιο στις δικαιολογίες τους, μόνο ηλίθιοι και έντονα χρωματισμένοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό.

   Και όσοι αγανακτούν με την τηλεκοίμιση, αλλάζουν κανάλι και πάνε στην τηλεβλακεία  για να θαυμάσουν τους ευτράπελους που ενημερώνουν για τους χαζοχαρούμενους ( αυτή είναι η μετάφραση του ‘’σελέμπριτις’’) που μας μοστράρουν.Λές και ενδιαφέρει κανέναν άλλο εκτός από τους ‘’φελούς’’ το ‘’ποιος πηδάει ποια’’ (και κυρίως ποιόν ).

   Και με την ‘’ταμπακιέρα’’ τι γίνεται ?

   Το ψυγείο γιατί είναι άδειο?

   Το αυτοκίνητο γιατί δεν έχει βενζίνη ?

   Γιατί κρυώνουμε μέσα στο σπίτι μας ?

   Γιατί τρώμε ψωμί τριών ημερών?

   Γιατί βγαίνουμε από το σπίτι μας μια φορά στις 15 μέρες και αυτό για βόλτα ή για να πληρώσουμε λογαριασμούς?

   Γιατί ?...Γιατί ? …Γιατί ? …Γιατί ? …

   ‘Όλα αυτά τα ‘’γιατί’’ αφορούν βασικά πράγματα και όχι υπερβολές.

   Και μια και αρχίσαμε με τα ‘’ΓΙΑΤΙ’’, ας συνεχίσουμε με αυτά.

   ΓΙΑΤΙ αφήνετε, ‘’κύριοι΄΄ κυβερνώντες, τρομάρα να σας έρθει, τα οικονομικά προνόμια σε κατηγορίες εργαζομένων του δημοσίου ? Ξέρετε τώρα, υπάλληλοι Βουλής, Υπουργείου Οικονομικών, ΜΕΤΡΟ, Εφοριών, Δικαστικους, κτλ.

   ΓΙΑΤΙ δεν εφαρμόζετε το αυστηρό ενιαίο μισθολόγιο ? Φοβάστε τους συνδικαλισταράδες ? Γιατί δεν τους μαζεύετε ?

   ΓΙΑΤΙ δεν κλείνετε φυλακή τους κλέφτες και δεν δημεύετε τις περιουσίες που με κλοπή έφτιαξαν ? μήπως δεν τους ξέρετε ? Μήπως δεν υπάρχουν νόμοι ?

   ΓΙΑΤΙ δεν ελέγχετε αυτές τις περιβόητες ΟΦ-ΣΟΡ εταιρείες ? Δεν μπορείτε βάσει νόμων ? Φτιάξτε καινούριους νόμους.

   ΓΙΑΤΙ δεν κάνετε τα αυτονόητα ?

   ΓΙΑΤΙ δεν αφήνετε ήσυχο τον ιδιωτικό τομέα και επεμβαίνετε και εκεί με περικοπές ασυλλόγιστες ? Ελεύθερη οικονομία δεν έχουμε ?

   Δεν μπορείτε ( μάλλον ‘’δεν θέλετε’’) να απαντήσετε, ούτε και να κάνετε. Και αυτό είναι σαν να σας ζητώ να κλείσετε φυλακή τον εαυτό σας. Γίνεται ???????

   Για αυτό το λόγο, θα ήθελα να έχετε ΟΛΟΙ ΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙ, για να δώσετε την χαρά σε κάποιον να σας το κόψει με τη μία  !

   Μη μου λέτε ότι ‘’ξεφεύγω’’. Το ξέρω καλά. Βλέπετε εσείς άλλη λύση ?

   Δεν είναι η φτώχεια που και  ενοχλεί και είναι αβάσταχτη.

   Η ανισότητα, η κλεψιά και η ατιμωρησία ενοχλούν.

   Το να σου δίνουν για σύνταξη το φιλοδώρημα του υπουργού στο βεστιάριο, ενοχλεί.

   Το να σε βάζουν κάτω από το νερουλά της βουλής, ενοχλεί.

   Και εμείς τι κάνουμε ?

   Έχουμε τις ΕΑΑΣ, ΠΟΣ, ΑΚΙΣ, και λοιπά συμπαρομαρτούντα να κάνουν συγκεντρώσεις της πλάκας για διαμαρτυρία, να επιδίδουν ψηφίσματα, να δίνουν συνεντεύξεις, να διεκδικούν αναφαίρετα αφαιρεμένα δικαιώματα με κόσμιο τρόπο…Είναι αυτά αρκετά ? ΟΧΙ, και το ξέρουν.   Τι περισσότερο μπορούν να κάνουν ? Τίποτα !

   Πλησιάζει ο καιρός που κάποιοι θα ανεβούν στα βουνά, και όχι για να μαζέψουν ραδίκια. Τα χρόνια μπορεί να περνούν, αλλά όχι το ίδιο σε όλους.

   Και εσείς, τιμημένοι Στρατηγοί εν ενεργεία, νομίζετε ότι θα αργήσετε να μας κάνετε παρέα ? Τι κάνετε για αυτό ?

   Ώρα είναι να σταματήσω για σήμερα, γιατί ‘’κατέβασα’’ ένα ωραίο παλιό κινηματογραφικό έργο και θέλω να το δώ. Ποιο είναι ? Εάν το θυμάστε, είναι το ‘’ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΦΑΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ’’. Κάθε συνεκδοχή, θα ήταν ατυχής…

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ

    Θα σας διηγηθώ μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινη, και διδακτική συγχρόνως, που αφορά γνωστό μου πρόσωπο και που συνέβη την προηγούμενη Πέμπτη 24 Ιανουαρίου.

    Πρόκειται για μια γιαγιά, 85 χρονών, με απολύτως ‘’σώας τας φρένας’’, που μένει μόνη της και την φροντίζουν οι κόρες της.

    Το απόγευμα, χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας, και η γιαγιά άνοιξε την πόρτα.       

    Στο κατώφλι, αντίκρυσε δύο καλόγριες, που την καλησπέρισαν και της είπαν ότι έχουν έρθει από τη Μυτιλήνη, από την Μονή του Οσίου Ραφαήλ, και έχουν εικόνες του θαυματουργού Οσίου.

    Η γιαγιά τους είπε ότι δεν χρειάζεται εικόνες, και ετοιμάστηκε να κλείσει την πόρτα.

    Οι καλόγριες της είπαν τότε, ότι οι εικόνες είναι δωρεάν, για τη μνήμη του Οσίου.

    Η γιαγιά, ‘’τσίμπησε’’ και τις άφησε να μπούν στο σπίτι.

    Της έδωσαν μία εικόνα, και της ζήτησαν να κάνουν ευχέλαιο. Πήγαν στην κουζίνα, και ζήτησαν νερό και λάδι για το ευχέλαιο, και άρχισαν τις ψαλμωδίες…..

    Μία από τις καλόγριες, είπε στην γιαγιά, ότι έξω είναι η αδελφή της, και θα άνοιγε την πόρτα για να έρθει και εκείνη.

    Άνοιξε την πόρτα η καλόγρια, και μπήκαν μέσα ακόμα τρείς καλόγριες.

    Έχοντας απασχολημένη την γιαγιά στην κουζίνα με το ευχέλαιο, και κλείνοντας την θέα προς το υπόλοιπο σπίτι με το σώμα της η μία από αυτές στην πόρτα, οι τρείς καλόγριες ‘’προέβησαν εις κατ’ οίκον έρευνα’’ όπως λένε στην αστυνομία…

    Όταν όλα αυτά τέλειωσαν, οι καλόγριες ευχαρίστησαν την γιαγιά και βγήκαν από το σπίτι.

    Προς έκπληξή τους όμως, έξω τις περίμενε ένα περιπολικό και δύο μοτοσυκλετιστές της ΕΛΑΣ !

    Τι είχε συμβεί ? Η Αστυνομία είχε πληροφορίες, ότι κυκλοφορούν πέντε καλόγριες ‘’μα’ι’μού’’, αθιγγανες στην πραγματικότητα, που ‘’ρημάζουν’’ τα σπίτια στα οποία τις αφήνουν να μπούν. Κάποιος γείτονας ειδοποίησε ότι κυκλοφορούν ύποπτα στην περιοχή, πήγε η αστυνομία και τυχαία τις ‘’έπιασε στα πράσα’’!

    Η γιαγιά μας, άκουσε την φασαρία και βγήκε στο μπαλκόνι να δεί τι γίνεται ( μένει στον πρώτο όροφο ), και ρώτησε σχετικά τους αστυνομικούς. Μέχρι στιγμής, δεν είχε καταλάβει ότι ο ‘’πελάτης’’ ήταν εκείνη, παρά μόνον όταν της είπαν οι αστυνομικοί τα καθέκαστα, και της ζήτησαν να μπούν στο σπίτι να δούν τι έγινε.

    Μπήκαν οι αστυνομικοί στο σπίτι, και ΤΟΤΕ η γιαγιά είδε ότι εκτός από την κουζίνα, όλο το υπόλοιπο σπίτι ήταν αναστατωμένο.

    Όλοι μαζί ‘’πακέτο’’, πήγαν στο αστυνομικό τμήμα, και μετά από έρευνα στις ‘’καλόγριες’’ βρέθηκαν επάνω τους κάτι λίγα χρυσαφικά της γιαγιάς που τα αναγνώρισε, και κάτι λίγα χρήματα που τα είχε και αυτά για ώρα ανάγκης, που τα αναγνώρισε και αυτά βάσει του ποσού αλλα και του τρόπου ΄΄συσκευασίας’’ τους.

    Η γιαγιά πήρε τα πράγματά της πίσω, και συνέβη και ο εξής ξεκαρδιστικός διάλογος με τους αστυνομικούς.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ. Γιαγιά , είσαι πολύ τυχερή. Πές μας τώρα, ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ποιος θα κερδίσει, και αν το βρείς θα σε πάρω να πάμε μαζί στο καζίνο.

ΓΙΑΓΙΑ. Τι είναι αυτό το ΠΛΑΤΑΝΙΤΣΙ ?

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ. Ομάδα της Κρήτης είναι, γιαγιά.

ΓΙΑΓΙΑ Δεν ξέρω, παιδάκι μου, εγώ είμαι ΠΑΟΚ.! Αλλά θα κερδίσει ο πλάτανος,  ένα- μηδέν !

( Για την ιστορία, το ίδιο βράδυ ο ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ κέρδισε  1-0 και απέκλεισε τον ΠΑΟ από το Κύπελο Ελλάδος )

    Μετά από τις καταθέσεις και τα σχετικά, οι κόρες της γιαγιάς την πήραν και την πήγαν σπίτι, και όλα καλά….

    Θα μπορούσε όμως, να μην είναι ΟΛΑ ΚΑΛΑ ! Πολλά θα μπορούσαν να είχαν συμβεί,

    ΑΝ δεν πιάναν τις ‘’καλόγριες’’

    ΑΝ είχαν χτυπήσει την γιαγιά

    ΑΝ….ΑΝ…..ΑΝ….

    Γεγονός είναι, ότι οι αθίγγανοι μεταχειρίζονται την ‘’εξαπατηση’’, στην οποία είναι και ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ.

    Ο επίλογος γράφεται στα Δικαστήρια την Τρίτη 29 Ιανουαρίου

 Ανδρέας

ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΣ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ

Απο σήμερα, Πρωτοχρονιά του 2013, το καθημερινό ενημερωτικό, σκωπτικό, χιουμοριστικό ή όπως αλλοιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί ''ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ'', και μετά απο πολλές επιθυμίες φίλων που έχασαν κάποιο προηγούμενο, θα αναρτάται στο δεύτερο ρουκουμουκικο μπλόκ, το

ROYKOYMOYKOY.BLOGSPOT.COM

με χρονολογική σειρά ΝΕΩΤΕΡΟ προς ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟ.
Το πλείστο των περιεχομένων του, είναι αναδημοσιεύσεις απο θέματα που βρήκα ''ψαρεύοντας'' στο διαδίκτυο, ή που οι φίλοι μου τα έστειλαν. Είναι ευνόητο φαντάζομαι, οτι θα αναφέρεται και η πηγή οπωσδήποτε.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ



   Φτάσαμε και στις γιορτές φέτος….

   Φτάσαμε, όπως κάθε χρόνο. Μόνο που κάθε φορά, τα τελευταία χρόνια, νοσταλγούμε τις προηγούμενες γιορτές.

   Τις νοσταλγούμε, για πολλούς λόγους. Γιατί ήμασταν μικρότεροι, γιατί μπορούσαμε να πάμε μια εκδρομή, γιατί μπορούσαμε να κάνουμε ένα δώρο στα παιδιά και τα εγγόνια μας, εκτός από την αγάπη μας, γιατί…γιατί…γιατί…

   Φέτος, έρχονται τα Χριστούγεννα, και θα ανταλλάξουμε ευχές. Και ίσως και δώρα, όχι πια αυτά που συνηθίσαμε και μπορούσαμε πριν από τρία χρόνια, αλλά αυτά που μπορούμε πλέον.

    Όταν ήμασταν μικροί, το βράδυ στις προσευχές μας, ζητούσαμε από τον Αγιο Βασίλη να μας φέρει κάποια δώρα, που τα θέλαμε πολύ. Μερικοί, του γράφαμε και γράμματα, που οι γονείς μας υποτίθεται ότι τα έστελναν. Και πόση χαρά είχαμε, όταν ανοίγαμε τα δώρα, κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δένδρο και βλέπαμε ότι οι επιθυμίες μας έχουν ικανοποιηθεί…..

   Τώρα που είμαστε σε αποκρουστικά ανεπιθύμητο αναγκαστικό μονόδρομο που οδηγεί σε αδιέξοδο, ένα μας μένει. Να ξαναγίνουμε παιδιά, αν μπορούμε, και να ζητήσουμε στις προσευχές μας τα δώρα μας. Από τον Άγιο Βασίλη, και όχι από τον Σάντα Κλάους ή όπως και αν  τον λένε οι ‘’εταίροι’’ μας. Ας γράψουμε και κανένα γράμμα, ποιος ξέρει, ίσως φτάσει στα χέρια του.

   Το γράμμα μου το έγραψα. Ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα να ζητήσω, που τελικά μου βγήκε βιβλίο ολόκληρο. Το έγραψα από την αρχή μέχρι το τέλος , με κίνδυνο να  τον κουράσω.

    Τι του ζήτησα ? Μεταξύ μας, (γιατί δεν κάνει να τα λέμε εάν θέλουμε να έρθουν,) του ζήτησα, όχι για εμένα αλλά για όλους μας, την ‘’επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος’’ στους πολιτικούς μας που ψηφίζουμε μη έχοντας εναλλακτική λύση, για να συνειδητοποιήσουν επιτέλους την πραγματικότητα  και την κατάσταση στην οποία μας έφεραν, να ξυπνήσει επιτέλους μέσα τους ο ΕΛΛΗΝΑΣ , εάν υπάρχει, και όχι ο λογιστής και οικονομολόγος της συμφοράς, για να δούμε μια άσπρη μέρα, χωρίς να περιμένουμε να χιονίσει.

   Πόσο πιθανό είναι αυτό ? Ο χρόνος θα δείξει. Ας ελπίσουμε ότι ‘’ΑΥΡΙΟ ΟΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ’’, όπως το ομώνυμο βιβλίο του SERGIO PITIGRILLI. Όμως,αυτά γίνονται μόνο στα βιβλία…

   Ας μην περιμένουμε την λύτρωση από τους τρείς Μάγους ( ΜΕΡΚΕΛ, ΠΟΥΤΙΝ, ΟΜΠΑΜΑ).Αυτοί θα έρθουν, αλλά χωρίς τα δώρα που θέλουμε. Θα φέρουν δικά τους… Το μάθαμε το ‘’΄ποίημα’’ πλέον, ΦΟΒΕΙΣΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ. Τότε, εμείς ήμασταν οι Δαναοί. Τώρα, γίναμε Τρώες…

   Και επειδή Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, (αυτό το μάθαμε στην πράξη),

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,

φίλοι μου, και

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ.

   Ανδρέας

ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ‘’ΔΙ’ ΕΟΡΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΑΣ’’

    Προχτές το πρωί, με ανάμικτα συναισθήματα ενθουσιασμού, αγανακτήσεως, ελπίδας και ψυχικής ανατάσεως, μετά από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τόσο των εα όσο και των εε συναδέλφων, καθώς και μετά από την βροχή των ψηφισμάτων, υπομνημάτων, διαμαρτυριών, προτάσεων κτλ προς κάθε αρμόδιο και αναρμόδιο, των πολυαρίθμων πλέον συνδέσμων, ενώσεων, κινήσεων και άλλων παρομοίων, κατέβασα το ξίφος μου από τον τοίχο για να το ετοιμάσω.

    Το ξεσκόνισα, το γυάλισα, καθάρισα με ιδιαίτερη επιμέλεια την ‘’φούντα’’ του και είπα να το ακονίσω κιόλας.

    Αλοίμονο, μόλις άρχισα να το ακονίζω με ένα εργαλείο που έχω για τα μαχαίρια, η επίστρωση της λάμας χάλασε, και σταμάτησα.

    Αγανάκτησα και πάλι, σκεπτόμενος ότι από την αρχαιότητα μέχρι και πρίν τον Β΄ΠΠ, το ξίφος ήταν το κατ’ εξοχήν όπλο που συμβόλιζε την ανδρεία, την τόλμη, την γενναιότητα και τόσα άλλα ευγενή συναισθήματα. Το δικό μου, ήταν ψεύτικο.

    Προσεκτικά, το ξανακρέμασα στον τοίχο, να μην πάθει και άλλη ζημιά, και αναλογίστηκα, εαν ήταν πραγματικό, πως θα το χρησιμοποιούσα.

    Το είχα ξεκρεμάσει, για να κατέβω και εγώ στους δρόμους, μαζί με τα μιλιούνια των συναδέλφων μου και τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες, για να αντισταθούμε σε μία κατάσταση που μόνο θλίψη, καταστροφή και οδύνη μας έχει προσφέρει,  και κατά τα φαινόμενα θα συνεχίσει, για ‘’τρία τέρμενα΄΄ ακόμα. Όμως, ήταν ψεύτικο. Πώς θα πήγαινα ξυπόλιτος στα αγκάθια ?

    Τότε συνειδητοποίησα ότι οι ‘’εταίροι’’ μας δρούν εκ του ασφαλούς, με την βεβαιότητα ότι οι όποιες αντιδράσεις όλων, είναι άναρθρες κραυγές και ανώδυνες εκφράσεις οργής. Τα ‘’ξίφη’’ όλων είναι ψεύτικα. Ιδιαίτερα τα δικά μας, είναι ‘’δι’ εορτάς και τελετάς’’ μόνο, δηλαδή ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ.

    Απογοητευμένος, σωριάστηκα στην καρέκλα μου και έβαλα το κεφάλι μου ανάμεσα στα χέρια μου.    Δυστυχώς, ηττηθήκαμε…και ‘’ουαί τοις ηττημένοις’’.

    Αυτή η σκέψη όμως, με έκανε να επαναστατήσω. Δεν γίνεται, δεν μπορούν να μας συντρίψουν τόσο εύκολα.   Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε και εμείς. Ίσως όχι με το ψεύτικο ξίφος, αλλά με άλλους τρόπους.

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘’ΣυνΔεσμος 71 ΝΟΕ – ΔΕΚ 2012’’

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑ

     Προχτές το βράδυ, είπα να πάω σε ένα φίλο μου στην Καλαμαριά, που είχαμε αρκετό καιρό να τα πούμε. Στο σπίτι του, έχω πάει αναρίθμητες φορές.

     Έφτασα λοιπόν, και έψαχνα μέρος για να παρκάρω. Θέσεις υπήρχαν, αλλα σε όλες είχε πινακίδα ‘’ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑ ΑΔΕΙΑ ΥΠ ΑΡΙΘ @@@@@@ ‘’

     Για άλλη μία φορά αγανάκτησα. Και να σας εξηγήσω το γιατί.

     Οι δρόμοι εκει γύρω, είχαν όλοι πολυκατοικίες, χωρίς μαγαζιά. Σε όλες τις πολυκατοικίες λοιπόν, είχαν τσιμεντάρει το πεζούλι του πεζοδρομίου, και έβαλαν μια από τις παρακάτω πινακίδες που οι ίδιοι κατασκεύασαν. Στο ισόγειο, είχαν πιλοτή ( ή ‘’πυλωτή’’ δεν ξέρω ) για να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. Εκ πρώτης όψεως, και για τους αδαείς, όλα καλά. Υπάρχει σχετικός νόμος, υπήρχαν γραμμένοι οι αριθμοί αποφάσεων στις πινακίδες, ‘’και τα σκυλιά δεμένα’’. Άντε λοιπόν εσύ να βρείς χώρο να παρκάρεις…

     Έλα όμως που τα πράγματα δεν είναι έτσι…

     Υπάρχει Νόμος πράγματι, που αναφέρει ότι σε περίπτωση που πολυκατοικία ή μονοκατοικία έχει πάρκιγκ ή πιλοτή για αυτοκίνητα, επιτρέπεται ΜΙΑ ΜΟΝΟΝ πρόσβαση ανά πολυκατοικία, και αυτό μετά από την σχετική άδεια.

     Επειδή λοιπόν, οι αρχοντόβλαχοι ήθελαν το ‘’ανάκτορό’’ τους να είναι περίοπτο και ανενόχλητο από οποιονδήποτε παρείσακτο που θα παρκάριζε μπροστά του ( και γύρω – γύρω στις γωνιακές ), τσιμεντάρισαν τα ρείθρα ΟΛΟΥ του πεζοδρομίου, ΑΝΤΙ  ΓΙΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΕΝΟΣ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ, κοτσάρισαν και τη σχετική πινακίδα και το παίζουν ‘’άρχοντες’’. Σε τελική ανάλυση, μόνο όπου υπάρχουν κάδοι απορριμάτων δεν υπάρχει τσιμέντο. Άσε που ο καθένας θέλει να μεταφέρει τον κάδο απορριμάτων στον διπλανό, για να μην του χαλάσει τη μόστρα του ανακτόρου.

     Ένας λοιπόν από αυτούς τους αρχοντόβλαχους όταν παρκάρισα το αυτοκίνητό μου σε μέρος που οπωσδήποτε δεν ενοχλούσε , τόλμησε να μου κάνει παρατήρηση ότι ‘’δεν επιτρέπεται το παρκάρισμα’’ και να με απειλήσει ότι θα φωνάξει την Αστυνομία. Αυτό και τον προέτρεψα να κάνει, επειδή γνωρίζω τα ισχύοντα, αλλά και το ότι οι αναγραφόμενες αποφάσεις του Νόμου στις πινακίδες τους είναι οι περισσότερες ανύπαρκτες. Πρέπει να πληρώσουν για να εκδοθούν, και αν τις πάρουν θα είναι για ό τι προβλέπεται.

     Όταν ο αρχοντόβλαχος κατάλαβε με το στοιχειώδες μυαλό που μπορεί να διέθετε, ότι μπορούσε να μπλέξει ο ίδιος, ‘’τα μάζεψε’’ και ‘’ανέκρουσε πρύμνα’’. Το πόσα θα μου είπε από μέσα του, μόνο ο Θεός γνωρίζει.

     Όλοι αυτοί οι αρχοντόβλαχοι δεν μαλώνουν μεταξύ τους στην ίδια γειτονιά, αν έχουν ελάχιστη νοημοσύνη, γιατί όλοι είναι παραβάτες των νόμων, που μερικές φορές είναι ηλίθιοι. Για παράδειγμα, για βγείτε στο μπαλκόνι σας και παρατηρήστε γύρω. Πόσες παράνομες κεραμοσκεπές υπάρχουν ? Πόσες επεκτάσεις χώρων ? Πόσες εξωτερικές μονάδες αιρ κοντίσιον ? ( ναι, είναι παράνομο ) Πόσα άλλα ? Υπάρχει η βεβαιότητα, ότι ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΛΕΓΧΟ. Και έτσι είναι.

     Και καλά, θα μου πείτε, γιατί μας τα γράφεις τώρα αυτά, έχουμε σοβαρότερα θέματα ( μισθοί, συντάξεις, τρό’ι’κα κτλ ) να σκεφτούμε, με αυτά θα ασχοληθούμε ?

     Ναι φίλοι μου, ΚΑΙ με αυτά πρέπει να ασχοληθούμε. Όλοι γνωρίζουμε ότι παρόμοια κατάσταση επικρατεί σε όλη την Ελλάδα, με τους αρχοντόβλαχους να είναι ασύδοτοι, εκμεταλλευόμενοι την παντελή ανυπαρξία ελέγχου. Πρέπει να γίνει επώνυμη, συγκεκριμένη καταγγελία, για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι, και πάλι με αμφίβολα αποτελέσματα. Πιάσε το αυγό και κούρευτο…

     Και βέβαια, αυτές οι περιπτώσεις είναι ένα μικρό δείγμα της ασυδοσίας που έχει κυριαρχήσει στην πατρίδα μας, αφού ο κάθε αρχοντόβλαχος κάνει αυτό που τον συμφέρει, ‘’γράφοντας’’ στα παλαιότερα των υποδημάτων του ( ή και κάπου αλλού ) τους υπολοίπους. Ας μην απορούμε λοιπόν για το πώς φτάσαμε σε αυτή τη κατάσταση. Όλοι μας έχουμε το μερίδιό μας, μεγάλο ή μικρό.

ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΟ.

     Ας μιλήσουμε και λίγο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

     Πρίν από 4-5 χρόνια, οριζόμουν από την ΕΟΚ επικεφαλής αντιντόπιγκ κοντρόλ σε αγώνες μπάσκετ της Α1 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών. Κατά την διαδικασία, οι καλαθοσφαιριστές που κληρωνόταν για να περάσουν τον έλεγχο, συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο. Μεταξύ των ερωτήσεων, ήταν και μία στην οποία ο αθλητής έπρεπε να γράψει εάν έπαιρνε οποιαδήποτε φάρμακα, και ποια ήταν αυτά. Λέμε, ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ, δηλαδή και αντιβιοτικά, παυσίπονα κτλ κτλ.

     Μου προξενούσε πολύ μεγάλη απορία το ότι σχεδόν όλοι, ανέγραφαν 4 – 5 φάρμακα, κοινά, που κυκλοφορούν ευρύτατα, ο καθένας διαφορετικά. Η απορία μου ήταν πως νέοι αθλητές, 25 – 30 ετών, και μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, έπαιρναν τόσα φάρμακα. Έπρεπε να είναι άρρωστοι οπωσδήποτε. Τόσο μικροί και συνεχώς άρρωστοι ? Τα καημένα τα παιδιά….Και παρά τις αρρώστειες τους, κατάφερναν και έκαναν αθλητισμό…Μπράβο τους !

     Κάποτε, προ αμνημονεύτων ετών, στα νιάτα μου, ήμουν και εγώ αθλητής, στο μπάσκετ και στον στίβο. Κάναμε προπονήσεις, και πηγαίναμε σε αγώνες. Εκεί κερδίζαμε ή χάναμε. Εάν κερδίζαμε, όλα ήταν μια χαρά, το κέφι, η διάθεση, η ευτυχία μπορώ να πώ. Εάν όμως χάναμε, η κατήφεια και η γκρίνια ήταν απερίγραπτες. Τότε κάναμε και την αυτοκριτική μας, και εάν θέλαμε στον επόμενο αγώνα με τους ίδιους αντιπάλους να νικήσουμε, έπρεπε να γίνουμε πιο γρήγοροι, πιο δυνατοί, πιο αλτικοί κτλ.

     Για να το κάνουμε αυτό, ένας δρόμος μόνο υπήρχε, η προπόνηση και η αύξηση της προσπάθειάς μας. Και αυτό κάναμε, για να βελτιωθούμε. Δεν παίρναμε ούτε ασπιρίνη για τον πονόδοντο ή ALGON για τον πονοκέφαλο. Ποτέ κανείς δεν ήρθε να μας πεί, εμπιστευτικά ή όχι, ότι αν πάρουμε το ‘’τάδε’’ φάρμακο, θα γίνουμε πιο δυνατοί ή πιο γρήγοροι. Και εμείς, προσπαθούσαμε, χάναμε, κερδίζαμε, αλλά πρώτα από όλα, κάναμε ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ. Η μόνη μας ανταμοιβή, εκεί στον ΗΡΑΚΛΗ αλλά και στους άλλους συλλόγους ήταν μια πορτοκαλάδα στο τέλος, και το εισιτήριο του λεωφορείου, αν το γήπεδο ήταν μακριά…

     Τώρα θα μου  πείτε, γιατί τα γράφω όλα αυτά, αφού όλοι οι συνομήλικοί μου που ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό, τα ξέρουν από πρώτο χέρι. Τα γράφω, γιατί είναι περίοδος Ολυμπιακών Αγώνων. Των απομυθοποιημένων Ολυμπιακών Αγώνων. Των ξεφτιλισθέντων Ολυμπιακών Αγώνων, που καλά θα κάνει η ΔΟΕ ( ‘’αθάνατοι’’ ?) να τους αλλάξει το όνομα και να τους περιφέρει ανα τετραετία ‘’εν ταις πόλεσι και φρουρίοις’’ σαν τσίρκο, όπως το ‘’APOLLO’’ ή το ‘’MEDRANO’’.

     Από πού να ξεκινήσει και πού να τελειώσει κανένας ? Ένα ολόκληρο βιβλίο δεν θα ήταν αρκετό.

     Θα ξεκινήσω, με μία τηλεοπτική εικόνα, την ημέρα που ανατέθηκε στην Αθήνα η τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.

     Κάποια κυρία, αγκάλιαζε από χαρά όλο τον κόσμο, όλοι οι παρευρισκόμενοι πανηγύριζαν, και εδώ στην Ελλάδα όλοι δάκρυζαν από χαρά, υπερηφάνεια και συγκίνηση για την εθνική μας επιτυχία.

     Και εγώ, όχι μόνο δάκρυσα, αλλά έκλαψα με μαύρο δάκρυ. Όχι από χαρά, υπερηφάνεια και συγκίνηση, αλλά από απογοήτευση και τρόμο για αυτά που θα επακολουθούσαν. Ίσως, μαζί μου έκλαψαν για τον ίδιο λόγο όσοι είχαν ‘’σώας τας φρένας’’. Δεν θα γράψω πολλά για γνωστές καταστάσεις, από στέγαστρο Κωλοτράβα μέχρι γήπεδο μπάντμιγκτον και εθνική ομάδα μπέ’ι’ζ μπώλ. Όλα τα καρτάλια, οσμίστηκαν ‘’ψητό’’ και ρεμούλα και ενέσκηψαν σαν θύελλα. Τα αποτελέσματα, τα ξέρετε καλά. Δεν θα υποτιμήσω ούτε την νοημοσύνη, ούτε και την μνήμη σας, απαριθμώντας τα. Απλώς, ήταν όχι ‘’πετραδάκι’’ αλλά βράχος ολόκληρος για την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα ( και θα βιώνουμε για πολύ καιρό…)

     Το μόνο θετικό, και ίσως για αυτό πανηγύρισαν κάποιοι, ήταν το ότι θα βελτιωνόταν η κάκιστη εικόνα της Αθήνας, όπερ και εγένετο. Και αυτό, μέχρι να πλακώσουν οι μαυριδεροί γενικώς.

     Θα συνεχίσω με τα ολυμπιακά μας μετάλλια και τις άλλες τιμητικές θέσεις στα αγωνίσματα.

     Δεν γίνεται, κοτζάμ Ελλάδα, να μην πάρουμε καμιά εικοσαριά μετάλλια. Κάτι έπρεπε να κάνουμε. Ο δρόμος, ήδη είχε ανοίξει. Δεν είχαμε Έλληνες πρωταθλητές αρκετούς για να δοξάσουν την πατρίδα. Αγοράσαμε λοιπόν μερικούς από το εξωτερικό. Θυμηθήκαμε ότι κάποιος Έλληνας πέρασε από την γειτονιά τους 9 μήνες πρίν γεννηθούν, και αυτό ήταν αρκετό. Τους δώσαμε και ελληνικά ονόματα, και εντάξει. Αυξήθηκε και ο πληθυσμός μας. Ο Κάχι έγινε Ακάκιος και πάει λέγοντας. Η ξεφτίλα στο αποκορύφωμά της. Θα έπρεπε να λέμε ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και όχι ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ. Τους δώσαμε μισθούς, πρίμ, προποτζίδικα, ατέλειες, απαλλαγές, μέχρι και Αξιωματικούς των ΕΔ τους κάμαμε, ( ξέρετε τώρα, από αυτό που εμείς ξεπατωθήκαμε, για να μην πώ άλλη λέξη, για τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να γίνουμε ) και όλα αυτά γιατί ? Επειδή πηδούσαν πιο ψηλά, επειδή έτρεχαν πιο γρήγορα, επειδή ήταν πιο δυνατοί, επειδή…επειδή…επειδή. Επειδή, όπως έλεγαν ,μας έκαναν Εθνικά Υπερήφανους. Οι περισσότεροι δεν ήξεραν λέξη ελληνικά και παρίσταναν τους ορθόδοξους Χριστιανούς, χωρίς να ξέρουν να κάνουν τον σταυρό τους. Οι υπόλοιποι, ήταν να μην ανοίξουν το στόμα τους.

     Φυσικά, όταν πέρασε η αθλητική τους ‘’μπογιά’’, τα μάζεψαν και γύρισαν στις πατρίδες τους, ενώ αν δεν κάνω λάθος, ακόμα τους πληρώνουμε και θα τους πληρώνουμε ‘’δια βίου’’. Επειδή μας έκαναν εθνικά υπερήφανους…Φαίνεται ότι δεν τους ‘’αγοράσαμε’’ αλλά τους ‘’νοικιάσαμε’’.

     Αφού προσωπικά νοιώθω ντροπή για τα παραπάνω και αποτροπιασμό για τους υπευθύνους του Ελληνικού αθλητισμού και τους πολιτικούς καθοδηγητές και προ’ι’σταμένους τους, ας δούμε και τα χειρότερα.

     Στις δεκαετίες του 50 και του 60 , εντύπωση προκαλούσε η αδιαφιλονίκητη συντριπτική υπεροχή των αθλητών και κυρίως αθλητριών των λεγομένων Ανατολικών χωρών που σάρωναν τα μετάλλια και τις επιτυχίες. Μα τι αθληταράδες ήταν αυτοί…

     Πέρασε πολύ λίγος καιρός, για να αντιληφθούμε εμείς οι αφελείς, ότι η ‘’ντόπα’’ πήγαινε σύννεφο, οι έλεγχοι ήταν υποτυπώδεις και τα μετάλλια που υποτίθεται ότι έδιναν αυξημένο κύρος στις χώρες τους, ήταν κάλπικα. Αργότερα ανακαλύφθηκε ότι κάποιοι άνδρες αγωνιζόταν σαν γυναίκες και κάποιες γυναίκες από τις πολλές ορμόνες κτλ είχαν γίνει άνδρες χωρίς τσουτσούνι,( Γιολάντα Μπάλλας ) , κάποιοι έκαναν ΟΛΙΚΗ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ πριν από τους αγώνες ( Λάρσε Βίρεν ) και πάει λέγοντας.

     Ξύπνησαν και οι λεγόμενοι Δυτικοί. Χαζοί ήταν ? Θα άφηναν τους κουμουνιστές να ‘’παίζουν’’ μόνοι τους ? Το συννεφο της ‘’ντόπας’’ απλώθηκε, ο κόσμος το είχε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Άρχισε μία διελκυστίνδα μεταξύ απαγορευμένων ουσιών και τρόπου εντοπισμού τους. Κάτι σαν το ‘’η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα ‘’. Ή, αν το θέλετε διαφορετικά, άρχισε ο σκύλος να κυνηγάει την ουρά του.

     Δεν ξεχνάμε και τους Κινέζους, αλλά αυτοί μπορούν να επιλέξουν τον πιο γρήγορο ας πούμε, μεταξύ 1.700.000.000 ανθρώπων. Είναι και επιστήμονες, επιπλέον…

     Αλήθεια, μετρήσατε ποτέ πόσοι Ολυμπιονίκες πέθαναν από καρδιακά κυρίως νοσήματα τα τελευταία 20 χρόνια, σε ηλικία κάτω των 40 ?. Ρωτήστε τους Αμερικανούς, αυτοί ξέρουν.( Πού είσαι Μάριον…)

     Φυσικά, στο ‘’παιχνίδι’’ πήραν μέρος και οι δικοί μας ΕΛΛΗΝΕΣ αθλητές, μια και ‘’ανήκουμε στη Δύση’’ όπως είπε κάποιος. Με την ευλογία των Ομοσπονδιών και των προ’ι’σταμένων τους, γιατί όπως έλεγε και ο αείμνηστος Σπύρος Καλογήρου ‘’Τα λεφτά είναι πολλά…’’

     Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο, όμως και αρκετοί ξεσκεπάστηκαν, και εξαφανίστηκαν. Κάποιοι άλλαξαν αγώνισμα, γιατί αν έμεναν στο ίδιο, θα έπρεπε να ξανακερδίσουν, αλλά αυτό δεν γινόταν. Κάποιοι εξαφανίστηκαν για να μην τους ελέγξουν και απομυθοποιηθούν. Κάποιες ‘’δοξασμένες’’ εθνικές (?) ομάδες μας επέστρεψαν στην αφάνεια.Τόσες περιπτώσεις, Θεέ μου…Τόσοι διάττονες αστέρες…Τόσοι αξιωματικοί…Τόσα προποτζίδικα…Πού πήγαν άραγε ?

     Βέβαια, θέλω ιδιαίτερα να τονίσω πως όπως όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια, έτσι και οι Ολυμπιονίκες μας δεν είναι όλοι ίδιοι. Αν τους βάλω όλους σε ένα κουβά,  θα είμαι άδικος. Δεν δικαιούμαι να αναφέρω ονόματα, αλλά ελπίζω ότι αυτοί για τους οποίους και εγώ πανηγύριζα, είναι ‘’καθαροί’’ ή τουλάχιστον το λιγώτερο βρώμικοι. Υπάρχουν και οι δικανικοί όροι οτι ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ ΜΕΧΡΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΥ και οτι Η ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ.

     Όλα όμως αυτά, δεν έχουν ξεφύγει εντελώς από το ‘’ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΟ ‘’ που δίδαξαν οι πρόγονοί μας στην Αρχαία Ολυμπία ? Η μόνη τους σχέση είναι το όνομα και η φλόγα. Ποιος επέβαλε την εκεχειρία από το 1896 μέχρι σήμερα? Κανείς φυσικά, αν και εδώ και κάμποσα χρόνια έχουν την δύναμη να την επιβάλλουν. Μόνο στους δύο παγκόσμιους πολέμους, δεν έγινε μεν εκεχειρία, αλλά δεν έγιναν και Ολυμπιακοί Αγώνες.

      Καλά, θα μου πεί κάποιος, αφού έτσι είναι τα πράγματα, τι μπορούμε να κάνουμε ?

     Τι μπορούμε να κάνουμε ? Τίποτα.

     Τι θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να κάνουμε ? Αυτό είναι εύκολο να το πούμε.

     Να ζητήσουμε επισήμως από τη ΔΟΕ να επιστρέψουν οι αγώνες σε καθαρά αθλητικά πλαίσια. Βέβαια, εκείνοι θα γελάσουν. Οπότε…..

     Να κόψουμε την μισθοδοσία των ‘’αθλητών’’ μας.

     Να επιβραβεύουμε τους νικητές με το δάφνινο στεφάνι, να τους αγαπάμε και να τους τιμούμε .

     Να στέλνουμε στους Αγώνες αθλητές που δεν έχουν πάρει καμμία ουσία, επιτρεπόμενη ή απαγορευμένη, ούτε  κάν ‘’βελτιωτικά διατροφής’’. Δεν θα κερδίσει κανένας, αλλά δεν πειράζει, θα είναι νικητές στην συνείδησή τους και τη δική μας. Άλλωστε, δεν λένε ότι η συμμετοχή έχει αξία ?

     Όπως και να το κάνουμε, μάλλον φαίνεται ότι όταν πιτσιρικάδες στη γειτονιά τρέχαμε γύρω – γύρω το τετράγωνο για να δούμε ποιός είναι ο πιό γρήγορος, είχαμε περισσότερο ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ από αυτό που υπάρχει πλέον στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

     Αφορμή για τα παραπάνω που έγραψα, ήταν μία συνέντευξη που έδωσε ένας Ολυμπιονίκης ξένης χώρας, πριν από λίγες μέρες.

     Ο νεαρός, είχε την τύχη να γεννηθεί στην Ελλάδα, από Έλληνες γονείς. Όταν μεγάλωσε, φάνηκε ότι έχει ιδιαίτερες επιδόσεις σε ένα άθλημα. Περίμενε λοιπόν, ότι οι υπεύθυνοι του ελληνικού αθλητισμού θα τον πλησίαζαν, και θα του έδιναν ‘’γήν και ύδωρ’’ για την προετοιμασία του και την εκπροσώπηση από αυτόν της ΠΑΤΡΙΔΑΣ του.

     Αυτό δεν έγινε, ‘όπως ισχυρίστηκε, και ‘’αναγκάστηκε’’ να δεχτεί όσα του έδωσαν κάποιοι ξένοι, για να εκπροσωπήσει εκείνους. Αυτό και έγινε, και πήρε το Χρυσό στο άθλημά του. Αυτά μας είπε στην συνέντευξή του, κλείνοντας με το ότι ‘’ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΣ !’’.

     Ας κάτσει, λοιπόν ο άφρων νεανίας στους ‘’φαφλούχτεν’’ του, να μην πατήσει το ποδαράκι του στην πατρίδα ΜΑΣ, και ας έχει υπόψη του ότι οι χειρότεροι εχθροί του γένους ήταν οι ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ. Οι γονείς, δεν είναι άμοιροι ευθυνών…

     Και λίγα έγραψα….

Ανδρέας Μελεζιάδης

Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ, ΘΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ

      Από το 1971 και εδώ, δεν έλλειψα από καμία εκλογική διαδικασία, τιμώντας την δημοκρατική μου υποχρέωση όπως περιγράφεται στο Σύνταγμα της Ελλάδος. Μία μόνο φορά δεν πήγα, (  και το μετάνοιωσα) στις τελευταίες Δημοτικές Εκλογές.

      Σε όλες τις εκλογές, ήξερα από την αρχή ΤΙ θα ψηφίσω και ΓΙΑΤΙ θα το ψηφίσω, με υποκειμενικά οπωσδήποτε κριτήρια. Ποτέ δε μετάνοιωσα για τις επιλογές μου, άσχετα αν αρκετές από αυτές με απογοήτευσαν, όπως και οι δικές σας φαντάζομαι.

     

       Κάθε φορά, το παιχνίδι ( γιατι δυστυχώς ‘’παιχνίδι ‘’ ήταν ), ήταν  για τις ‘’πολυθρόνες’’ ( οι ‘’καρέκλες’’ είχαν ξεπεραστεί από καιρό ) και όσο πλησίαζε η μέρα των εκλογών, φούντωνε.

      Οι μεν κατηγορούσαν τους δε, για πράγματα που και οι ίδιοι μάλλον θα έκαναν.

      Όλοι ξαφνικά, είχαν γίνει μαθητές του Μακιαβέλι και εφάρμοζαν με ζήλο ένα από τα διδάγματά του ( ‘’ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΕ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΕ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ’’ ) βλέποντας το σακκούλι του αντίπαλου, χωρίς να βλέπουν το δικό τους γιατί ήταν στην πλάτη τους, όπως σοφά μας το περιγράφει ο Αίσωπος. Και όλα πήγαιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει.

    

       Και βέβαια, έβγαζαν συνθήματα και υποσχόταν λύσεις οι οποίες εκ προοιμίου δεν επρόκειτο να δοθούν, είτε γιατί ήταν αδύνατες, είτε γιατί είχαν αυτό το περίφημο ‘’πολιτικό κόστος’’ ( δηλαδή δεν θα ξανάβγαιναν)

      Και μας έταζαν κοινωνικό κράτος, ευημερία, ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία, εύρωστη οικονομία, γέφυρες, ποτάμια, λαγούς με πετραχήλια, γάτους με πέταλα, και λεφτά…πολλά λεφτά !

      Τι ωραία που είναι αυτά. Ιδιαίτερα όταν κάνουμε τους λαγούς στιφάδο και πουλήσουμε τα πετραχήλια….

      Υπήρχε όμως, και ένας βρώμικος παράγοντας, που προσπαθούσε να επηρεάσει τους ψηφοφόρους, ή τουλάχιστον εκείνους από αυτούς που δεν ξέρουν μονίμως ‘’πού πάνε τα τέσσερα’’. Οι δημοσκοπήσεις.

      Κάποιες σοβαρές αλλα και κάποιες ασόβαρες και ‘’βαλτές’’ ή ‘’στημένες’’ εταιρείες, μας βομβάρδιζαν καθημερινά με προγνωστικά για τον νικητή, για τον καταλληλότερο, για τον…για τον… και πάει λέγοντας. Το αστείο της υποθέσεως, είναι ότι ΟΛΕΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΙΟ, όποια ποσοστά και αν έδιναν, και το γιατί είναι πολύ απλό.

      Με στοιχειώδη λογική ήταν φανερό ποια κόμματα θα ήταν πρωταγωνιστές και ποια κομπάρσοι. Έλεγαν λοιπόν

ΑΛΦΑ  35 %

ΒΗΤΑ   32 %

ΓΑΜΜΑ 10%

ΔΕΛΤΑ, ΕΨΙΛΟΝ, κτλ τόσο %

Και κάλυπταν το 70 - 80 % του συνόλου.

Το υπόλοιπο, το μοίραζαν σε

ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ  5 – 10 %

ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΑΚΟΜΑ  10 – 20 %

      Και όταν ‘’απαντήσει’’ το 5-10% αλλα και ‘’αποφασίσει’’ αυτό το περίφημο 10-20%, θα διαφοροποιήσει όλα τα παραπάνω ποσοστά, όπως είναι φυσικό.

      Υπάρχει λοιπόν περίπτωση η δημοσκόπηση να είναι λάθος ? Δεν το νομίζω.

      Οι ‘’βαλτοί’’ πάλι, δίνουν στους ‘’δικούς’’ τους, 3 – 5 μονάδες παραπάνω. Με την παραπάνω ακαταμάχητη λογική θα κάνουν λάθος ? Φυσικά όχι.

      Και φανταστείτε, υπάρχουν άνθρωποι που ψηφίζουν βάσει δημοσκοπήσεων.

      Ας μην κατηγορούμε όμως τους Έλληνες ψηφοφόρους, τους εαυτούς μας δηλαδή. Υπάρχει παράδειγμα στην γειτονιά μας, όπου πριν από μερικά χρόνια ψήφισαν την…Τσιτσιολίνα και την έστειλαν στην Βουλή τους. Την θυμάστε, φαντάζομαι, ή τουλάχιστον οι πιτσιρικάδες θα έχετε ακούσει για αυτήν. Αν όχι, ρωτήστε τον μπαμπά ή τον θείο σας.

Καλά έκανε λοιπόν και ο δικός μας και έβαλε στο ψηφοδέλτιο την ‘’δικιά μας’’.

      Τα κριτήρια του ψηφοφόρου, είναι περίεργα, παράδοξα, ανεξέλεγκτα και πέραν πάσης αναλύσεως.

      Εμείς, ψηφίζαμε τον ‘’τάδε’’ γιατί ήταν ομορφάντρας και λεβέντης, και την ‘’τάδε’’ γιατί ήταν ωραία γκόμενα.

      Αν βάλετε κάτω την μνήμη σας, και εάν αυτή δουλεύει ικανοποιητικά, θα θυμηθείτε και θα φρίξετε. Δεν λέω ‘’θα γελάσετε’’, γιατί αυτό είναι πλέον απαγορευμένο.

      Φτάσαμε και στις εκλογές του Μα’ί’ου λοιπόν, που τά γνωστά αποτελέσματα μας δημιούργησαν σκέψεις και απόψεις ‘’μπάχαλο’’. Όλοι πλέον προβάλλουν σαν θέσεις τους, έναν απερίγραπτο ‘’αχταρμά’’ από καπιταλισμό, σοσιαλισμό, κουμουνισμό,  και λοιπά σε  –ισμό. Η παροιμία ‘’δεν γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά’’ σε όλο της το μεγαλείο.

      Ξεφύγαμε από τα συνηθισμένα.

Με τον ‘’Α’’, συμφωνούμε σε 2-3 θέματα, αλλά διαφωνούμε σε όλα τα υπόλοιπα.

Με τον ‘’Β’’, διαφωνούμε σε 2-3 αλλά συμφωνούμε στα υπόλοιπα.

Με τον ‘’Γ’’ συμφωνούμε σχεδόν σε όλα, αλλά δεν του έχουμε εμπιστοσύνη.

Με τον ‘’Δ’’, διαφωνούμε σε όλα. Πάλι καλά, γιατί έτσι δεν έχουμε πρόβλημα.

      Από ό τι διαβάζετε, θα έχετε προσέξει ότι με επιμέλεια προσπαθώ να μην αναφερθώ σε συγκεκριμένα κόμματα. Άλλωστε, πολλοί πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν πια κόμματα.

   

      Έρχεται λοιπόν η μέρα των εκλογών. Τι κάνουμε ?

      Καθόμαστε στο σπίτι μας. ΛΑΘΟΣ, δεν το συζητάμε.

      Ψηφίζουμε κάποιον από αυτούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Λάθος και αυτό, γιατί ένα ποσοστό της ψήφου μας θα πάει σε όποιον βγεί πρώτος. Οπότε, γιατί να μην τον ψηφίσουμε από την αρχή ?

      Ψηφίζουμε ‘’ΑΚΥΡΟ’’. Λάθος, για τον ίδιο λόγο.

      Αφού λοιπόν, τα παραπάνω είναι ‘’λάθος’’, μας μένει να ψηφίσουμε κάποιον από τους πρωταγωνιστές, όπως τουλάχιστον σκέπτομαι προς το παρόν να κάνω εγώ.

      Ποιόν ? Ειλικρινά, για πρώτη φορά, ανήκω στους ‘’αναποφάσιστους’’, γιατί είμαι σίγουρος μόνο για ένα πράγμα.

      Πως, όποιον και να ψηφίσω, θα κάνω λάθος, και θα το διαπιστώσω με πόνο.