ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ «ΦΙΜΩΣΗΣ» ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK

    Εκεί, λοιπόν που, όπως κάθε πρωί, ξεκίνησα να δημοσιεύω κάποιες αναρτήσεις του μπλόκ μου «ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ» στο facebook, αντί η γνώριμη σελίδα  που επεξεργάζομαι να εμφανιστεί, εμφανίζεται μια άλλη, που γράφει: «Το μήνυμά σας δεν στάλθηκε, επειδή περιλαμβάνει περιεχόμενο που έχει αναφερθεί ως προσβλητικό από άλλους χρήστες του Facebook.»!!!

    Έμεινα, κατά το κοινώς λεγόμενο «κάγκελο»! Το διαβόητο facebook έκρινε πως οι αναρτήσεις μου είναι προσβλητικές για… κάποιους, που διαμαρτυρήθηκαν, και «έκοψε» το μπλόκ! Προσπάθησα 2-3 φορές ακόμα, αλλά ερχόταν πάντα το ίδιο μήνυμα.

    Στην αρχή, με έπιασε αγανάκτηση, αφού οι αναρτήσεις μου δεν περιέχουν τίποτα προσβλητικό, αφού αφορούν τον πίνακα περιεχομένων της ημέρας του μπλόκ, παλιές κινηματογραφικές ταινίες, ιστορικά ντοκουμέντα από βιβλίο, σελίδες από το «Μακεδονικό Ημερολόγιο» και «Σκέψεις της ημέρας». Ώπα, εδώ είμαστε! Στις «σκέψεις της ημέρας»!

    Οι καθημερινές μου «σκέψεις της ημέρας», φαίνεται ενόχλησαν «κάποιους» και διαμαρτυρήθηκαν. Δικαίωμά τους, και καλά έκαναν, αφού αυτό ήθελαν. Όμως, δικαίωμα και δικό μου, είναι να σκέφτομαι (και να δημοσιεύω) ό τι θέλω! Και ειλικρινά, αυτές οι σκέψεις που δημοσιεύω, είναι πολύ ήπιες, σε σχέση με άλλα που περνούν από το  μυαλό μου.

    Το ότι είμαι ολίγον «οξύς» και «δηκτικός», είναι γεγονός. Και οι δυσμενείς σχολιασμοί μου, αφορούν κυρίως φλέγοντα θέματα, όπως το λαθρομεταναστευτικό, το οικονομικό, τα Εθνικά Θέματα, τις κατεργαριές της «πρώτης φοράς αριστερά», και κάτι παρόμοια. Πράγματα, που γράφουν καθημερινά αναρίθμητα site και μπλόκ, χωρίς να επιχειρείται φίμωση από το facebook. Εγώ τους πείραξα!

    Μετά από λίγη σκέψη ( δεν χρειαζόταν και περισσότερη) κατέληξα στο συμπέρασμα, πως οι παραπονούμενοι σίγουρα θα ήταν κάποιοι «ορθώς πολιτικά» σκεπτόμενοι, ευαισθητούληδες, «προοδευτικάριοι» και τα σχετικά. Φαίνεται πως ενόχλησε η κριτική μου. Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό!

    Δεν θα σχολιάσω την ενέργεια του facebook, γιατί στο κάτω – κάτω της γραφής, δικό τους είναι και κάνουν ό τι θελουν. Στην περίπτωσή μου, εξαντλούν όλη τη… δημοκρατική τους ευαισθησία. Με γεία και με χαρά τους! Θα ασχοληθώ όμως, με αυτούς που βρίσκουν τις σκέψεις μου προσβλητικές, αυτούς που ανέφερα παραπάνω, και θα τους απαντήσω ως εξής:

    «Φιλαράκια, δεν σας αρέσουν οι σκέψεις μου; ΞΥΔΙ! Δικός σας το συνέστησε! Εγώ θα σας συστήσω να βγάλετε μια τρίχα από την παλάμη σας, για να σας περάσει. Ό τι και να κάνετε, δεν μπορείτε να με «φιμώσετε», γιατί δεν σας έχω ανάγκη, όπως δεν έχω ανάγκη κανένα. Τις «προσφιλείς» τακτικές σας, αλλού! Το μόνο που καταφέρατε, είναι να με κάνετε πιο μαχητικό και «δηκτικό» απέναντι στην συνομοταξία των κοιλεντερωτών, στην οποία ανήκετε. Τέτοιες πρακτικές, δεν περνάνε σε εμένα!»

    Δεν περνάει από το μυαλό τους, πως όταν, μετά από λίγους μήνες αλλάξει η κυβέρνηση, τα «βέλη» μου θα κατευθύνονται εναντίον της, για όσα «στραβά» γίνονται με την ευθύνη της. Και πιστέψτε με, θα γίνονται πολλά στραβά. Ίσως όχι τέτοια που βγάζουν μάτια, όπως σήμερα, αλλά παρόμοια. Και ας μην ξεχνάμε, πως Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΡΙΝΕΤΑΙ! Και εγώ, θα την κρίνω! Και σε όποιον αρέσει….

    Πάντως, για να είμαι ειλικρινής μετά το πρώτο «πάγωμα» από την απαγόρευση, αισθάνθηκα υπερήφανος! Κατάλαβα πως όχι μόνο με υπολογίζουν, αλλά… με φοβούνται κιόλας! Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Και θα συνεχίσω απτόητος!

    Οι πολλοί φίλοι που επικοινώνησαν μαζί μου για να μάθουν τι συμβαίνει, ας είναι ήσυχοι. Δεν συμβαίνει τίποτα το σημαντικό. Γενικώς, στην όλη κατάσταση, θα απαντήσω ( κατά την προσφιλή μου τακτική) με δύο παροιμίες:

« Το καλό το παλληκάρι, ξέρει και άλλο μονοπάτι»

«Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια»

Αυτά τα ολίγα….

ΒΙΑΣΜΟΣ: «Κολιός – κολιός, και από ένα βαρελάκι»

   

Με αφορμή το δημοσίευμα για τον 47χρονο Εσθονό αξιωματούχο που βίασε ( λέμε τώρα…) μια 27χρονη συνεργάτιδά του μέσα στην Κομισιόν, και καταδικάστηκε, πολλά μου έρχονται στο μυαλό. Και κυρίως, πόσο εύκολα μπορεί να κατηγορηθεί κάποιος για βιασμό, όταν η γυναίκα, που πολύ πιθανόν να του «έκατσε», αλλάξει γνώμη για το… «συμβάν» ή το επεδίωκε για κάποιους δικούς της λόγους. Παραδείγματα, άπειρα! Να μην πάμε και στην «σεξουαλική παρενόχληση», γιατί εκεί είναι το χάος!

    Έτσι λοιπόν, μου ήρθε στο μυαλό μια πραγματική περίπτωση που συνέβη στην δεκαετία ’60 στην Σχολή Ευελπίδων.

    Μία ημέρα, μια κυρία ζήτησε και επισκέφθηκε τον Στρατηγό διοικητή της Σχολής.   Μετά τις πρώτες προβλεπόμενες φιλοφρονήσεις, η κυρία κατήγγειλε ονομαστικά έναν Έυελπι, ο οποίος «συνήψε σχέσεις» με την κόρη της και την.. «διέφθειρε» ( στην καθομιλουμένη, την «πήδηξε») παρά την θέλησή της. Δηλαδή ,την βίασε!

    Αφού η συζήτηση δεν έβγαζε άκρη και πήγαινε μακριά σε χρόνο, ο Στρατηγός έκανε το εξής:

    Ένωσε τα δύο δάκτυλά του, τον δείκτη και τον αντίχειρα, σχηματίζοντας ένα «Ο».    Κατόπιν, ζήτησε από την κυρία να βάλει το δάκτυλό της μέσα.

    Η κυρία προσπάθησε δυό – τρείς φορές να βάλει το δάκτυλό της, όμως ο Στρατηγός κουνούσε το χέρι του και δεν τα κατάφερνε. Αγανακτισμένη λοιπόν, λέει στον Στρατηγό.

«Μα τι πράγματα είναι αυτά! Αφού κουνάτε το χέρι σας, δεν μπορώ να βάλω το δάκτυλό μου!»

    Και ο Στρατηγός της απεκρίθη:

«Εάν, κυρία μου, η κόρη σας έκανε το ίδιο πράγμα, τώρα εσείς δεν θα ήσασταν εδώ!»

    Και την απέπεμψε.

    Παρεμπιπτόντως, με τον ίδιο Στρατηγό συνέβη και άλλο παρόμοιο γεγονός.

    Μια κυρία πάλι, πήγε και παραπονέθηκε κατά συγκεκριμένου  Ευέλπιδος, ότι «διέφθειρε» την κόρη της. Και αφού η συζήτηση που ακολούθησε δεν έβγαζε συμπέρασμα, ο Στρατηγός της είπε:

    «Εγώ, κυρία μου, έχω 800 «άλογα» να προσέχω. Εσείς, έχετε μία «φοράδα» μόνο και δεν τα καταφέρατε»

    Βέβαια, σε αυτά τα γεγονότα, υπάρχουν πολύ μεγάλες κοινωνικές προεκτάσεις, λόγω εποχής, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, που πιθανόν κάποια στιγμή να αναπτύξω.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΣΣΕ 1973 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΣΣΕ 1973 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

https://sse-1973.blogspot.com/

Ανδρέας Μελεζιάδης

    Ήτανε δίκαιο και έγινε πράξη! Για πρώτη φορά από την ίδρυση του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Αποφοίτων ΣΣΕ 1973 ( εμείς, δηλαδή….) αποφασίστηκε φέτος, μετά από συνεχείς παροτρύνσεις των Θεσσαλονικέων, η Ετήσια Γενική Συνέλευση και η κοπή της Βασιλόπιττάς μας, να γίνει στη Θεσσαλονίκη. Και πιστεύω πως κανείς δεν το μετάνοιωσε. Ή, μάλλον, σίγουρα το μετάνοιωσαν όσοι συμμαθητές δεν ήρθαν, ενώ θα μπορούσαν… Τελικά, στις εκδηλώσεις μας πήραν μέρος 48 συμμαθητές, σημαντικός αριθμός, που μπορούσε να είναι και μεγαλύτερος, αλλά οπωσδήποτε ικανοποιητικός.

    Φυσικά, ο «εορτασμός» δεν μπορούσε παρά να είναι τριήμερος. Μια μέρα, δεν γίνεται. Δυό μέρες, δεν φτάνουν. Τέσσερεις μέρες, είναι πολλές. Επομένως, τρείς μέρες είναι ο  κατάλληλος αριθμός για τέτοιου είδους Πανελλήνιες εκδηλώσεις.

    Όλα αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω, έγιναν από την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου, μέχρι την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019, στην Θεσσαλονίκη και τα «πέριξ».

    Την πρώτη ημέρα, την Παρασκευή, έφτασε το λεωφορείο με το «κλιμάκιο Νοτίου Ελλάδος» το μεσημέρι. Μετά το γεύμα στη ΛΑΦΘ, έγινε τακτοποίηση στους Ξενώνες του Γ΄ΣΣ, στο πρώην 424 ΓΣΝΕ. Οι ξενώνες αυτοί, εντελώς νέοι, ήταν απαραίτητοι για την πόλη μας, και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά. Πλήρως επιπλωμένοι, μπορούν να εξυπηρετήσουν για ολιγοήμερη παραμονή τους συναδέλφους. Ο Σύνδεσμός μας, έγκαιρα, εξασφάλισε στους ξενώνες αυτούς, την διαμονή όσων το επιθυμούσαν.

    Το βράδυ της Παρασκευής, δεν υπήρχε κανένα πρόγραμμα. Έτσι, σκεφτήκαμε στη Θεσσαλονίκη, εντελώς ανεπίσημα, να πάμε να το «ρίξουμε έξω» όπως ξέρουμε, μαζί με όσους συμμαθητές και φίλους το επιθυμούσαν. Σκεφτήκαμε, πως πολλοί έχουν συγγενείς, φίλους και γνωστούς στην πόλη και θέλουν να τους δούνε, αλλά και αρκετοί δεν θα είχαν τι να κάνουν το βράδυ. Έτσι λοιπόν, στο γνώριμο τον τελευταίο καιρό στέκι μας, την μουσική ταβέρνα «ΨΑΡΟΥ», όχι πολύ μακρυά από τους ξενώνες, μαζευτήκαμε το βράδυ, φάγαμε όπως πάντα θαυμάσια, και με την συνοδεία της μικρής μεν αλλά άριστης ζωντανής μουσικής, του…. δώσαμε να καταλάβει. Όπως πάντα, δηλαδή! Το κέφι και ο χορός μας κράτησε μέχρι αργά, όμως κάποια στιγμή έπρεπε να φύγουμε, αφού την επόμενη είχαμε από το πρωί άλλο πρόγραμμα.

     Το Σάββατο το πρωί, βάσει προγράμματος , επισκεφθήκαμε, (όσοι ήθελαν) την Ιερά Μονή του Αγίου Παϊσίου, στην Σουρωτή, καπου 20 χιλιόμετρα από το κέντρο.  Μία καινούρια σχετικά μονή, πολύ προσεγμένη, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Αγίου Παϊσίου, του Προστάτου των Διαβιβαστών, όπως ανακηρύχθηκε πρόσφατα. Μετά την επίσκεψη, το λεωφορείο από την Αθήνα, με όσους επιθυμούσαν , έκανε ένα γύρο της πόλεως, περνώντας από  τα σημαντικώτερα αξιοθέατα, με την ανάλογη ενημέρωση από την ξεναγό που ήταν μαζί.

    Μετά το γεύμα στη ΛΑΦΘ και πάλι,  και την απαραίτητη ανάπαυση, το απόγευμα πραγματοποιήσαμε στην θαυμάσια αίθουσα τιμών της ΛΑΦΘ, την Ετήσια Γενική Συνέλευσή μας, με απολογισμούς, προτάσεις κτλ. Ξέρετε τώρα…. Τα πρακτικά της Συνελεύσεως θα δημοσιοποιηθούν, όταν συνταχθούν. Το μόνο που μπορώ να αποκαλύψω, είναι η ομόφωνη απόφαση της ΓΣ, να γίνεται μία φορά ανα τριετία η ΓΣ στην Θεσσαλονίκη.

 

    Στη συνέχεια, στον κάτω όροφο, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του εστιατορίου, με την συνοδεία ορχήστρας από την Στρατιωτική Μουσική του Σώματος, κόψαμε την πίττα μας.  Μαζευτήκαμε πάνω από 110 άτομα και μας τίμησε με την παρουσία του ο Επιτελάρχης του Γ΄ΣΣ, ως εκπρόσωπος του Στρατηγού Διοικητού. Είχαμε ένα δώρο, στα πιττάκια που μοιράστηκαν σε όλους, ένα θαυμάσιο tablet της SAMSUNG. Δυστυχώς, το δώρο έμεινε στα… αζήτητα, αφού τον «παρά» δεν τον βρήκε κανένας. Εδώ, «έβαλε ο διαβολάκος την ουρά του πάλι» και ο «παράς» έμεινε στα ελάχιστα πιττάκια που περίσσεψαν. Όπου και βρέθηκε αργότερα. Όσο για την κεντρική βασιλόπιττα, ο «παράς» (χωρίς αντίκρυσμα) έπεσε στο κομμάτι του Συνδέσμου μας. Εύχομαι αυτός να είναι ένας καλός οιωνός για το μέλλον.

    Κατόπιν ο Σύνδεσμος τίμησε με αναμνηστική πλακέτα τον Πέτρο Τσαλικίδη, σαν τον τελευταίο από εμάς που έφυγε από την ενεργή υπηρεσία. Μπορεί η Τάξη μας να μην έβγαλε Αρχηγό Στρατού, όμως ανέδειξε επάξια αρκετούς Αντιστρατηγους που τίμησαν τον βαθμό τους.

    Συμπληρωματικά στο τελετουργικό, κάναμε και μία κλήρωση, με αναμνηστικά από τους Άγιους Τόπους, που ο φίλος μας Γιώργος Φωτόπουλος, (υποστράτηγος ( ΔΒ) εα   ΣΣΕ 1969) προσέφερε από τα ταξίδια του. Ο συγκεκριμένος φίλος μας, μεταβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια, 4 με 5 φορές το χρόνο στους Άγιους Τόπους, ως συνοδός – ξεναγός. Ο τυχερός από την κλήρωση, ήταν ο Τάσος Φερφέλης, που με ιδιαίτερη χαρά παρέλαβε την τσαντούλα με τα περιεχόμενά της.

    Και μετά τα… τελετουργικά, και αφού ολοκληρώσαμε το δείπνο μας, άρχισε το… «νταβαντούρι»! Στην ορχήστρα της ΣΜ, προστέθηκαν τρείς καλλιτέχνες ( τραγούδι και όργανα) την παρουσία των οποίων εξασφάλισε ο Σύνδεσμος, που συνέβαλαν αποφασιστικά στην δημιουργία αμείωτου κεφιού σε όλους μας.  Εδώ διακρίθηκαν για τις ικανότητες και δεξιότητές τους, οι «συνήθεις ύποπτοι», ο Γιάννης με το τραγούδι, ο Γρηγόρης με το τραγούδι επίσης, ο Γιώργος με το «μεθυσμένο ζεϊμπέκικο», ο άλλος Γιώργος με το «γυμναστικό ζεϊμπέκικο», ο Μπάμπης με το «ακίνητο ζεϊμπέκικο» , ο Σπύρος, ο Μανώλης, ο Στάθης, ο Πέτρος, ο άλλος Πέτρος, ο Δημήτρης, και αρκετοί άλλοι, καθώς και πολλές κυρίες. Φυσικά, «Το παπάκι πάει στην ποταμιά» αλλά ακόμα δεν έφτασε, τα «Λιανοχορταρούδια» είχαν την τιμητική τους, και το «Μήλο μου κόκκινο» ακόμα δεν.. φαγώθηκε! Όμως, όλα τα καλά, κάποτε τελειώνουν, η ΛΑΦΘ δεν έχει απεριόριστο ωράριο, και την επομένη είχαμε εκδρομή. Κάποια λοιπόν μεταμεσονύκτια ώρα, απόλυτα ευχαριστημένοι, πήγαμε για ύπνο…..

    Την Κυριακή, τελευταία ημέρα, είχαμε προγραμματίσει ημερήσια εκδρομή στη Βεργίνα. Όλοι μας είχαμε πάει στο παρελθόν, όμως είχαν περάσει αρκετά χρόνια. Άλλωστε, μια επίσκεψη στην κοιτίδα των ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ, είναι πάντα χρήσιμη για να μας θυμίζει τη Ιστορία μας. Βέβαια, εμείς δεν έχουμε ανάγκη από υπενθυμίσεις, γιατί ΞΕΡΟΥΜΕ!

    Ξεκινήσαμε με δύο λεωφορεία και μετά από ένα σύντομο καφέ ( και… άλλα τινά…. ) στο δρόμο, φτάσαμε στον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας. Οι δύο άριστες ξεναγοί μας, η μία εκ των οποίων ήταν η γνωστή μας Ευγενία Κούκουρα, μας ενημέρωσαν άριστα για την Βεργίνα, και όχι μόνον…. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να πάρουμε φωτογραφίες από το εσωτερικό λόγω απαγορεύσεως ( αυτό πουθενά δεν το κατάλαβα) και έτσι περιοριστήκαμε στο εξωτερικό. Οπωσδήποτε, υπάρχει μεγάλη βελτίωση στον χώρο, όμως λίγες εκατοντάδες μέτρα παραπέρα, βρίσκεται το κτίριο που προορίζεται για Αρχαιολογικό Μουσείο, που ενώ είναι έτοιμο, κοντεύει να πέσει από την εγκατάλειψη. Μην το ψάχνετε…. ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!

    Μετά την Βεργίνα, ακολούθησε τη Βέροια, όπου είχαμε προγραμματίσει να γευματίσουμε στη ΛΑΦ ΒΕΡΟΙΑΣ, όπως και έγινε. Βεβιασμένα, σχετικά, αφού οι εκ της Νοτίου Ελλάδος προερχόμενοι έπρεπε να ξεκινήσουν το ταξίδι της επιστροφής, που δεν ήταν και μικρό….

    Εμείς οι υπόλοιποι, με την ξεναγό μας, επισκεφθήκαμε την γραφική Εβραϊκή συνοικία, κοντά στη ΛΑΦΒ, σαν μια ενημερωτική βόλτα. Αφού απολαύσαμε τον καφέ μας στη Βέροια, ξεκινήσαμε και εμείς με την σειρά μας για την επιστροφή στη Θεσσαλονίκη.

    Με λίγα λόγια, έτσι περάσαμε το τριήμερο, και πιστεύω να το ευχαριστηθήκαμε όλοι. Ήταν μια ευκαιρία, να ξαναβρεθούμε οι συμμαθητές, μετά από πολλά χρόνια μερικοί, και να ξαναθυμηθούμε τα παλιά. Τώρα, με μεγάλη προσμονή, περιμένουμε τις επετειακές εκδηλώσεις του Σεπτεμβρίου, για τα 50 χρόνια από την είσοδό μας στη ΣΣΕ.

    Ιδιαίτερη χαρά, μας προξένησαν κάποιοι συμμαθητές που ήρθαν με το ΙΧ τους από πόλεις μακρυά από τη Θεσσαλονίκη. Τους ευχαριστούμε για αυτό.

    Μία ιδιαίτερη μνεία, αξίζει σε όλους όσους με τις προσπάθειές τους συνέβαλαν τόσο στον προγραμματισμό όσο και στην υλοποίηση του προγράμματος. Καλύτερο δεν θα μπορούσε να είναι, εκτός από κάποιες λεπτομέρειες ανάξιες λόγου.

    Όμως, όσα και να γράψω, είαι απλώς «κουβέντες». Καλύτερα θα ήταν εάν σας άφηνα να απολαύσετε κάποιες από τις φωτογραφίες  των εκδηλώσεών μας. Το σύνολο των φωτογραφιών, έχει αποσταλεί ήδη με ε-μαιηλ σε όλους τους συμμαθητές, παρόντες και απόντες.

    Περισσότερες φωτογραφίες στο λίνκ: ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΣΣΕ 1973 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ανδρέας